Słowo: bożym (1556) 
Wystąpienia 1-20 z 21
Mt 4,3 I przystąpiwszy kusiciel rzekł jemu. Jeśliś ty jest synem bożym, rzecz by kámienie to chlebem było.
Mt 12,28 A jesli ja w duchu bożym wyrzucam dyjabelstwá, tedyć przyszło ná was krolestwo boże.
Mk 14,25 Záprawdę powiádam wam, iż już nie będę pił z rodzáju mácice, áż do onego dniá, gdy je będę pił nowe w krolestwie bożym.
Łk 1,31 I odpowiádájąc ánjoł rzekł jej. Duch święty z wysokości przyjdzie ná cię, á moc najwyższego záćmi tobie. I dlatego tedy co sie národzi z ciebie święte, będzie zwano synem bożym.
Łk 4,4 I odpowiedział do niego Jesus. Nápisano jest. Iż nie w sámym chlebie żywie człowiek, ále we wszlekim słowie bożym.
Łk 7,28 Abowiem powiádam wam. Większy miedzy národzonymi z niewiast prorok nád Janá krzcicielá żadny nie jest. Ale ktory jest mniejszy, w krolestwie bożym większy jest nádeń.
Łk 9,11 Co gdy obaczyły tłuszcze, szły są zá nim, i przyjął je, i mowił im o krolestwie Bożym. A one ktorzy uzdrowienia potrzebowáli uzdrawiał.
Łk 9,20 I rzekł do nich. A wy ktorym mie być mienicie? Odpowiádájąc Simon Piotr rzekł. Christusem Bożym.
Łk 11,20 Owszejki, jeśliż ja pálce(m) Bożym wyrzucá dyjabelstwa, iścieć przyszło ná was królestwo Boże.
Łk 11,51 od krwie Ablowej, áż do krwie Zácháryjaszá, ktory záginą miedzy ołtarzem i domem (bożym). Ták powiádam wam, będzie szukaná od tego rodzáju.
Łk 13,28 Tam będzie płacz, i zgrzytánie ząb, gdy ujźrzycie Abráhámá i Izááká i Jakobá, i wszytki proroki w krolestwie bożym, á was precz wygnáne.
Łk 13,29 I przyjdą od wschodu i od zachodu, od pułnocy i od południá, i siędą w krolestwie bożym.
Łk 14,15 To gdy usłyszał niektory z wspołek siedzących, rzekł jemu. Błogosłáwiony ktory będzie jadł chleb w krolestwie bożym.
Łk 22,16 ábowie(m) powiáda(m) wa(m), iż od tychmiast nie będę go więcej pożywał, áżby sie nápełniło w krolestwie bożym.
Jn 9,31 A wiemy iż grzesznych Bog nie słucha. Ale jeśli kto bożym chwalcą jest, á wolą jego czyni, tego wysłucha.
Jn 19,7 Odpowiedzieli jemu żydowie. My zakon mamy. I podług zakonu ma umrzeć. Bo synem bożym sie czynił.
Mt 22,0 Opowiada gody wieczne, i niewdzięczność ludzi. A jáko go żydowie kusili w poborze Cesárskim, á gadánie o przykazániu bożym, i zmartwychwstaniu. Caput. 22.
Łk 3,0 Jan pokutę każąc, páná Christusá z tłuszczámi krzci, ktorego być synem bożym niebieskim znákiem poznawa, ktorego też tu rodzaj wypisan jest. Caput. 3.
Łk 20,0 Mocy swej Zydom nie chce powiedzieć. Przepowieścią winnice robotnikom najętej. Odrzucenie Żydowskié oznájmia. Czynsz Cesárzowi powinowaty każe dáwác. Zmartwywstánia czekać. I synem bożym sie być dowodzi. Caput. 20.
