Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Mt 11,20 Tedy począł wymawiáć miástam, w ktorych się zstáło bárzo wiele cudow jego, że nie pokutowáły.

Mt 17,6 A usłyszawszy uczniowie, upádli ná twarz swoję, i bali się bárzo.

Mt 17,23 i zábiją go, á trzecie(go) dniá zmartwychwstánie. i zásmucili się bárzo.

Mt 18,31 A ujrzawszy towárzysze jego co się działo, zásmucili się bárzo: i szedszy oznajmili pánu swemu wszytko co się działo.

Mt 19,25 A usłyszawszy to uczniowie je(go) zdumieli się bárzo, mowiąc: Ktoż tedy może być zbáwion?

Mt 20,1 Podobne jest krolestwo niebieskie człowiekowi gospodarzowi, ktory wyszedł bárzo ráno nájmowáć robotniki do winnice swojej.

Mt 21,8 A rzesza bárzo wielka słáli száty swoje ná drodze: á drudzy obcináli gáłązki z drzew, i ná drodze słáli.

Mt 26,7 przystąpiłá do niego niewiástá májąc słojek álábástrowy olejku bárzo drogiego, i wylałá ji ná głowę jego gdy u stołu siedział.

Mt 26,22 I zásmuciwszy się bárzo, poczęli káżdy z nich mowić: Azażem ja jest Pánie?

Mt 27,14 I nie odpowiedział mu ná żadne słowo: ták iż się bárzo dziwował stárostá.

Mt 27,54 A Rotmistrz i ci co z nim byli strzegąc Jesusá, ujrzawszy trzęsienie ziemie i to co się działo, zlękli się bárzo, mowiąc: Záisteć ten był synem Bożym.

Mk 1,35 A ráno bárzo wstawszy wyszedł, i odszedł ná puste mieśce: i tám się modlił.

Mk 3,12 I bárzo im groził áby go nie wyjawiáli.

Mk 5,10 I prosił do bárzo, áby ich nie wyganiał z onej kráiny.

Mk 5,38 A przyszedszy w dom Arcybożniczego, ujrzał zgiełk, i płáczące, i bárzo ryczące.

Mk 9,3 A száty jego zstáły się jásne i bárzo białe jáko śnieg: ják ich nie może blecharz ná ziemi wybielić.

Mk 9,26 A záwoławszy on duch, i bárzo go stárgawszy, wyszedł z niego: i zstał się on człek jáko umárły: ták, że ich wiele mowiło, iż umárł.

Mk 12,27 Nie jestci Bog umárłych, ále żywych. A przetoż wy bárzo błądzicie.

Mk 14,3 A gdy był w Betánijej w domu Symoná trędowátego, i siedział u stołu, przyszłá niewiástá májąc słojek álábástrowy olejku Spikánárdowego bárzo drogiego: á stłukszy álábástr wylałá ná głowę jego.

Mk 16,2 A bárzo ráno pirwszego dniá z szábátow, przyszły do grobu: gdy już weszło słońce.