Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Słowo: też (1563)

Wystąpienia 161-180 z 261

Łk 18,3 A w tymże też mieście byłá wdowá niektora, co do niego przyszła, mowiąc, Uczyń mię wolną od przeciwniká mego.

Łk 18,7 A coż Bog, zali nie uwolni wybránych swoich wołájących do siebie we dnie i w nocy? chociażby też gniewu swego przewłaczał nád nimi.

Łk 18,11 I stánąwszy Fáryzeusz ták się sam u siebie modlił, Boże czynię tobie dzięki, żem nie jest jáko ini ludzie drapieżni, niespráwiedliwi, i cudzołożni, abo ják też i ten celnik.

Łk 18,15 Przynoszono też k niemu dziateczki aby się ich dotykał, co gdy widzieli zwolennicy, fukali na nie.

Łk 19,19 A on też rzekł jemu, I ty też bądź nád dziesiącią miast.

Łk 20,8 A Jezus im powiedział, Anić też ja wam powiem ktorą mocą to czynię.

Łk 20,11 Tedy on przedsię posłał sługę drugiego, lecz też oni i tego ubiwszy i zesromociwszy odesłáli z nizczym.

Łk 20,32 Po wszytkich też umárłá i niewiástá

Łk 21,2 Widział też i niektorą wdowę ubogą kłádącą tám dwá drobne pieniądze.

Łk 21,9 A gdy też usłyszycie walki i niesnaski, nie trwożcież się, Abowiemci potrzebá áby to wprzod było, áleć nie wnet koniec.

Łk 21,16 Będziecie też wydáni od rodzicow, od bráciej, i od krewnych, i od przyjacioł, á niektore z was o śmierć przypráwią.

Łk 21,24 I polegą od mieczá, á będą odwiedzieni do więzienia miedzy wszytki narody, i będzie Jeruzálem podeptáne od pogánow, áż się też wypełnią czásy ich.

Łk 21,29 I powiedział im też to podobieństwo, Pojźryjcież ná figowe drzewo i ná wszytki drzewá.

Łk 22,20 Tákże im też dał i kubek gdy odwieczerzał, mowiąc, Ten kubek jestci on testáment nowy przez krew' moję, ktora się zá was wylewa.

Łk 22,24 Wszczął się też miedzy nimi poswarek kto by miał być wieczszym z nich.

Łk 22,29 A przeto jáko mi odkazał ociec moj krolestwo, ták ja też wam odkazuję.

Łk 22,31 Zátym też rzekł Pan, Symon, Symon, oto szátan pożądał pilnie áby was odwiewał jáko pszenicę.

Łk 22,39 I wyszedszy jáko był zwykł, szedł ná gorę oliwną, á zá nim też szli zwolennicy jego.

Łk 22,55 I rozpaliwszy ogień w pośrzod dworu, siedli społu, gdzie też i Piotr siadł miedzy nimi.