Wystąpienia 141-160 z 261
Łk 11,46 Ale on rzekł: Biadáż też i wam zakonnym wykłádáczom, Abowiem ociążacie ludzi brzemiony trudnemi k noszeniu, á sami się i jednym swym pálcem nie tkniecie brzemieniá.
Łk 11,49 A dla_tegoż też Mądrość Boża rzekłá: Posyłam do nich Proroki i Apostoły, á z nich jedny pomordują, drugie wypędzą.
Łk 12,38 I jeśliby też przyszedł o wtorej ábo o trzeciej straży, á ták je ználazł, szczęśliwiż to są słudzy oni.
Łk 12,48 Ale ktory z niewiádomości zásłużył karánie, mniej będzie karan, Komuć tedy więcej dano, więcej się mu też upomináć będą, á u kogo więcej schowáją, więcej też będą chcieć od niego.
Łk 12,54 Mowił też i do zgromádzenia, Gdy widzicie obłok wschodzący od zachodu, wnet powiedacie, Przychodzić deszcz, i ták się stawa.
Łk 13,1 A przyszli też tám niektorzy na ten czás oznájmując mu o Gálilejczykoch ktorych krew' mieszał Piłat z ofiárámi ich.
Łk 14,12 Zátym rzekł ku onemu ktory go był wezwał, Gdy sprawujesz obiad ábo wieczerzą, nie wzywajże przyjacioł twoich áni braciej twej, áni krewnych twych, áni sąsiad bogátych, żeby cię też zásię w_zajem nie wezwáli i oddáli to tobie.
Łk 14,26 Jeśliż kto idzie do mnie, á nie ma w nienawiści ojcá swego i mátki swej, żony i dzieci, bráciej i siostr, i co też więcej, dusze swojej, ten_ci nie może być moim zwolennikiem.
Łk 14,27 Kto_kolwiek też nie nosi krzyżá swego á idzie zá mną, nie może być mym zwolennikiem.
Łk 15,7 Powiedamci wam, żeć też tákże będzie rádość w niebie nád jednym grzesznikiem pokutującym, więcej niż nád dziewiąciądziesiąt i dziewiącią spráwiedliwych ktorzy nie potrzebują uznánia.
Łk 16,10 Kto wierny jest w rzeczách namniejszych, tenci i w wielkich wierny jest, á kto w namniejszych jest złościwym, też i w więczszych jest złościwym.
Łk 16,14 Tego też i Fáryzeuszowie słucháli ktorzy byli łákomi, á wszákoż szydzili z niego.
Łk 16,18 Ktożkolwiek opuszcza żonę swą á drugą pojmuje, ten cudzołoży, á ktokolwiek od mężá opuszczoną pojmie, też cudzołoży.
Łk 16,20 A był też niektory żebrak imieniem Łázarz, ktory był wyrzucon przed sień jego owrzedziáły.
Łk 16,25 Ale Abráhám powiedział, Synu, rozpomni żeś brał dobra twe zá żywotá twego, á Łázárz też niewczásy, á tak on teraz używa pociechy á tyś zásię jest męczon.
Łk 16,28 Abowiem mam pięć bráciej, aby im tego poświadczył, iżby też oni nie przyszli ná to miejsce męki.
Łk 17,8 Azaż mu rádszej nie rzecze, Nágotuj cobych wieczerzał, á przepásawszy się służ mi áż się nájem i nápiję, á potym też ty jedz i pij?
Łk 17,31 Onego to dniá jeśliżby kto był na domu, á naczynie jego w domu, niechajżeć nie schodzi aby je bráć miał, á kto by też był ná polu, niechżeć się tákże nie wráca do tego co na zad pozostáwił.
Łk 18,1 I powiedział im też podobieństwo k temuż náleżące, iż się zawżdy modlić potrzeba á nie leniwieć.

Słowo: też (1563) 
