Wystąpienia 101-120 z 261
Łk 3,14 Pytáli go też i żołnierze, mowiąc, A my coż wżdy czynić mamy? Tedy im odpowiedziáł, Żadnego nie tłuczcie áni potwarzajcie, ále miejcie dosyć ná swej zápłácie.
Łk 3,20 Przydał też i to nád wszytko iż wsádził Jana do więzienia.
Łk 4,27 Byłoć też i wiele trędowátych w Izráelu zá czásow Elizeuszá Proroká, a wżdy żaden z nich nie był oczyścion, jednoż Náámán Syryjczyk.
Łk 4,43 Ale on rzekł do nich, Zaisteć też potrzeba abych i inem miástam oznajmował krolestwo Boże, gdyżem jest na to posłan.
Łk 5,17 I przydáło się dniá niektorego gdy on náuczał, byli też siedzący Fáryzeuszowie i zakonni Doktorowie, ktorzy się byli zeszli ze wszytkich miásteczek Galilejskich, z Judá i z Jeruzálem, á moc Páńska byłá z nim ku uzdrowieniu ich.
Łk 5,36 I powiedział też im podobieństwo, Żaden płátá sukná nowego nie przyszywa do száty stárej, bo inaczej ono nowe drze stáre, i nie zgadza się nowy płát z stárym.
Łk 5,37 A nie nálewa też żaden winá nowego w stáre naczynia, bo ináczej, wino nowe rozerwie naczynia i rozleje się, á naczynia poginą.
Łk 6,4 Jáko wszedł do domu Bożego, i wziął chleby pokłádne á jadł, dáwájąc też i tym ktorzy z nim byli? ktorych to chlebow nie godziło się jádać jedno sámym kápłanom.
Łk 6,5 I mowił do nich, Syn człowieczy jestci też Panem Szabatu.
Łk 6,16 Judę bráta Jakobowego, i Judaszá Iskaryjota, ktory też był zdrajca.
Łk 6,18 I ktorzy też przykrości cierpieli od duchow nieczystych, uzdrowieni bywali
Łk 6,23 Weselcież się dniá onego i rádość okázujcie, boć oto nagrodá wászá jest obfita w niebiosách, takci też i Prorokom czynili ojcowie ich.
Łk 6,26 Biádáż wam gdy ludzie wszyscy dobrorzeczyć wam będą, ábowiem ci też toż czynili fałesznym prorokom ojcowie ich.
Łk 6,31 I jáko chcecie áby wam ludzie czynili, tákże też im i wy czyńcie.
Łk 6,44 Gdyż każde drzewo z własnego owocu poznawáją, boć też nie zbieráją z ciernia fig, áni ze krzá zbieráją groná.
Łk 7,8 Bociem też i ja jest człowiek pod zwierzchnością postánowiony májąc pod sobą służebne, i mowię temu, Jdź, á pojdzie, á drugiemu, Przyjdź, i przyjdzie, á słudze mojemu, Uczyń to, i uczyni.
Łk 7,18 Oznajmili też i Janowi zwolennicy jego o tym wszytkim, á on wezwawszy dwu niektorych z zwolennikow swoich,
Łk 7,26 Ale cożeście wyszli widzieć? Proroká? á powiedamci też wam że więcszego niż Proroká.
Łk 7,34 Przyszedł Syn człowieczy jedząc i pijąc, á też mowicie, Otoż człowiek obżercá i opilcá winem, przyjaciel celnikow i grzesznikow.
Łk 7,49 I poczęli niektorzy co społu siedzieli mowić miedzy sobą, I coż zacz jest ten ktory też i grzechy odpuszcza?

Słowo: też (1563) 
