Wystąpienia 181-200 z 261
Łk 22,68 A jeślibych też was ocz pytał, żadnym sposobem mi nie odpowiecie, áni mię opuścicie.
Łk 23,7 A gdy zrozumiał iż należał pod zwierzchność Herodowę, odesłał go do Herodá, ktory też i sam w Jeruzálem był przez ony dni.
Łk 23,32 Wiedziono też z nim i drugich dwu złoczyńcow áby je z nim strácono.
Łk 23,38 Był też nád nim napis wypisány, Greckiemi, Rzymskiemi, i Żydowskimi literámi, Tenci jest on Krol Żydowski.
Łk 23,51 Ktory nie zezwalał ná rádę i ná uczynek ich, á był z Arymátyjej miástá Judskiego, ktory też sam oczekawał krolestwá Bożego.
Łk 23,55 Szły też zá nim niewiásty ktore były z nim przyszły z Galilejej, áby widziáły grob, i jako było położono ciáło jego.
Łk 24,1 Tedy dniá pirwszego tegodniá onego bárzo rániuczko przyszły do grobu, niosąc ony rzeczy wonne ktore były nágotowáły, i były też niektore z nimi.
Łk 24,35 Powiedzieli im też co się działo w drodze, i jáko od nich był poznan w łamániu chlebá.
Jn 1,32 Tedy Jan świádczył mowiąc: Widziałem Duchá zstępującego jáko gołębicę z niebá, ktory też został nád nim.
Jn 2,1 Tedy dniá trzeciego było spráwowano wesele w Kanie Gálilejskim miásteczku, gdzie też byłá i mátká Jezusowá.
Jn 2,2 A był też wezwan Jezus i zwolennicy jego ná wesele.
Jn 3,1 Był też niektory z Fáryzeuszow, ktoremu było imię Nikodem, Książę Żydowskie.
Jn 3,23 Krzcił też i Jan w Enon blisko Salim, bo tám było wiele wod, á ludzie przychodzili, i krzcili się.
Jn 3,26 A przetoż przyszli do Janá i rzekli mu: Mistrzu, ten ktory z tobą był zá Jordanem, o ktorymeś ty dał świadectwo, ten też oto krzci, á wszyscy idą do niego.
Jn 4,45 Gdy tedy przyszedł do Gálilejej, przyjęli go Gálilejczycy, bo widzieli wszytko co czynił w Jeruzálem ná dzień święty, bo też byli i sámi zeszli się ná dzień święty.
Jn 5,18 I dla_tegoż jeszcze tym więcej szukáli Żydowie jákoby go zámordowali, nie tylko iż gwałcił Szábát, ále też i Bogá powiedał być Ojcem swoim, czyniąc się rownym Bogu.
Jn 5,19 Tedy Jezus odpowiedziawszy im rzekł: Záprawdę záprawdę wam powiedam, nie możeć Syn sam od siebie spráwować, áż ujźry Ojcá spráwującego. Abowiem to co on kolwiek czyni, toż też tákże i Syn czyni.
Jn 5,27 I podał mu też zwirzchność czynić sąd, ile jest Syn człowieczy.
Jn 6,4 Byłá też blisko Wielkanoc święto Żydowskie.
Jn 6,11 A ták Jezus wziąwszy ony chleby i uczyniwszy dzięki, podzielił zwolennikom, zwolennicy zásię tym co siedzieli, ták że też i ony ryby ile jedno chcieli

Słowo: też (1563) 
